Białostoccy esperantyści, dzieci oraz ich rodzice przemaszerowali w radosnym, wiosennym pochodzie w drugi dzień świąt wielkanocnych spod białostockiego Ratusza pod pomnik Ludwika Zamenhofa. Pod pomnikiem wybrzmiał esperancki hymn w nowej aranżacji.
Ten artykuł czytasz w ramach bezpłatnego limitu

Wydarzenie – flash mob – z okazji obchodów setnej rocznicy śmierci Ludwika Zamenhofa razem z białostockimi esperantystami zorganizowała Fundacja Muzyczne Barwy Podlasia. Dzieci z białostockiej Objazdowej Szkoły Muzycznej, której opiekunem jest muzyk i edukator Lech Mazurek, pojawiły się z instrumentami. Grały na bandżolele czy ukulele. Na co dzień dziesięcioro dzieciaków z tej szkoły uczy się śpiewu w esperanto, inne doraźnie. Mają 7-12 lat. Znana białostocka esperantystka Elżbieta Karczewska mówiła „Wyborczej”:

– Chcieliśmy poprzez organizację tego wydarzenia powiedzieć po prostu, że cieszymy się życiem.

Spacerem pod pomnik

Pod Ratuszem esperantyści rozdawali teksty piosenki „Bawcie dzieci, bawcie się” – w językach esperanto, polskim i hebrajskim do słów i muzyki autorstwa Mordechaja Gebirtiga – urodzonego w 1877 r. na Kazimierzu w Krakowie, zamordowanego w 1942 r. z żoną i dwiema córkami przez nazistów. Jedna z młodych wykonawczyń – Zuzia, uczęszczająca do Objazdowej Szkoły Muzycznej, wyznała „Wyborczej”:

– Uczę się esperanto jakiś rok i pół. Ten język nie jest aż tak trudny, choć są trudne do wymówienia słowa.

Okrążając Ratusz, a potem idąc ulicami Zamenhofa i Białówny, uczestnicy akcji śpiewali przemiennie w esperanto i po polsku. „Bawcie się dzieci, bawcie się/Dopóki wiosna trwa/Oj, jak ja zazdroszczę wam/W pamięci ma ten czas” – rozbrzmiewały słowa piosenki. Spacerem grupa około czterdziestu osób – na czele której powiewała esperancka flaga i baner przypominający o setnej rocznicy śmierci twórcy esperanto – przeszła pod pomnik Ludwika Zamenhofa.

Nowa wersja hymnu

Koncert piosenek w języku esperanto pod pomnikiem jego twórcy rozpoczęto od wykonania esperanckiego hymnu, do którego nową aranżację stworzył Lech Mazurek. Dzieci intonowały: „Wyśpiewajmy wspólnie tę ideę: Pokój wszystkim, godne współistnienie. Syn ojczyzny naszej małej, wielkiej w całym Globie zasiał tę ideę”.

– Hymn onegdaj napisany przez Ludwika Zamenhofa wielokrotnie zmieniał muzykę. Pan Mazurek napisał nową wersję, taką bardziej młodzieżową – tłumaczyła w rozmowie z nami Elżbieta Karczewska.

– Miałem trudności z zaśpiewaniem poprzedniego hymnu, bo był napisany na głos sopranowy i w ogóle muzyka była dość trudna. Postanowiłem więc, że moje dzieciaki zaśpiewają hymn w bardziej przystępnej wersji – wyjaśnił z kolei autor nowej aranżacji.

Czytaj ten tekst i setki innych dzięki prenumeracie
Wybierz prenumeratę, by czytać to, co Cię ciekawi 
Wyborcza.pl to zawsze sprawdzone informacje, szczere wywiady, zaskakujące reportaże i porady ekspertów w sprawach, którymi żyjemy na co dzień. Do tego magazyny o książkach, historii i teksty z mediów europejskich.
Więcej
    Komentarze
    Zaloguj się
    Chcesz dołączyć do dyskusji? Zostań naszym prenumeratorem